تبليغاتX
هیچ چیزمان مشترک نیست

هیچ چیزمان مشترک نیست

مسعود محمدی منش

 

ابر و باد مي سازم

 با دود سيگارو سقف

 آني است

آه ببارد بر اتاق .

 

 

 

                                  ----                                                    --------------------

 

 بي شك روسري تو هم سرد است 

مثل همين هوايي كه

دلم براي چهار گوشه ي دلت  تنگ است .

 

 

-------------------------------------------

 

 

مثل روند شلوغ شدن شهر با مني

وقتي كه خلوتم 

    منم و ياد تو

وقتي شلوغ ميشوم 

                      ...

 دل مي تركاند خنده ي رسيده ات و

 چقدر انساني است پاي همين مرگ را بوسيدن .

 

 

 

 

 -                            -----------------------------

 

 

دست شعر بسته است

نه چون تصوير زنداني خواب آلود

نه چون انعكاس نور مصنوعي

رد پوتين

روي حياط هر خانه.

 

 

  ---------------------------------------

 

 

بعد از هجوم باد

حالا سكوت مرگ

 تا بوق بوق سگ

برف است يا تگرگ .

 

 

 

                          --------------------------------

 

 

 

 

تفسير ديگري است از نفت

بويي كه روي لبانت

سرخ تر مي شود .

 

 

 

+ نوشته شده در  88/01/05ساعت 19:24  توسط مسعود محمدی منش  |